Op tafel ligt een ansichtkaart met “van harte beterschap”. Op de voorkant staan felrode papavers die afsteken tegen een blauwe lucht. Een nieuwe uitdaging. Met veel kleur zet ik de basis op papier en laat het drogen. Nee, dit is het niet. Ik pak een waterspuit en spuit een groot gedeelte van de kleur weg. Even opzij zetten.
Na een lekker kopje koffie kijk ik nog eens naar het aquarel. Wat geeft dat een mooi effect. Geen kleur toevoegen, maar juist wegwassen. De vlekken suggereren de bloemen en prikkelen de verbeelding. Dankzij een ansichtkaart krijg ik meer inzicht. Ik ben tevreden. Al doende leert men.
