Toen ik nog werkte en op de fiets naar kantoor reed kwam ik door een oude laan met bomen. Aan beide kanten van de weg stonden vroeger heel veel arbeiderswoningen van tuinders. Nu zijn heel wat huisjes (helaas) gesloopt en op diezelfde plek staan nu grote moderne villa’s. Tussen die villa’s staat nog een enkel oud huisje. Dit is zo’n huisje, piepklein. Het staat bijna platgedrukt tussen de kolossale blokken huizen. Maar het laat zich niet verdringen.
Het witte huisje is om van te snoepen. Voor de twee raampjes hangen kanten strookjes en tegen het zonlicht en de inkijk staan kanten horretjes. Aan de ene zijkant is een houten halletje aangebouwd en aan de andere kant 2 schuurtjes. De tuin voor het huis staat vol met potten geraniums en petunia’s in allerlei kleuren en er staat een molentje in.
Een keer heb ik er een oude dame gezien, ik noem haar “Grietje”. Ik weet niet of er nog een “Hans” woont, maar die heb ik (net als de heks) nog niet gezien. In de winter voert ze de eenden, reigers, zwanen etc. Het hele huisjes is omringd door vogels. Ze liggen op het erf en op de straat te wachten op een hapje. Het is voor de fietsers en brommers uitkijken geblazen, want ze gaan niet opzij. Prachtig zo’n huisje. Hoe zou het er van binnen uitzien?
Ik hoop dat ze nog lang en gelukkig leven zal!
